Site.
Home
Reactiebox Tip

Verhalen.
Karper Spullen
Mijn vissers ziel
A Sabbatical year
Een Wetenschappelijk Bewezen Feit.
Karper malaise tot polonaise
1e Sessie op mijn thuiswater
Het Pinksterweekend
Hallo ik wil mij even voorstellen
Vakantie 2000
Mijn spiegel
Een onverwachte opgedwongen stek
Memoires of a carpfisher
Frankrijk.
Belofte maakt schuld
Onze vistrip in mei '98 naar Frankrijk
Vissen op Lac du Der
De French Connection
Lac de la Mouche
Techniek.
Wondermiddel of toeval?
Over hair en riglengtes
Penvissen op karper
De behandeling van een karper
Line Aligner
Gedrag & Aasgedrag
Voer attributen
Doe eens iets anders!
Uitleg rigs
Stiff rigs
Aas.
Overeenkomsten tussen mengvoer en boilie.
Aas
Boilie-recepten
Bereiding van boilies en Recepten
Boilieingrediënten
Biologie.
Karperziekte
“Out of my way I’m coming, I’m gonna Catch you if I can” klinkt het uit de radio als ik op weg ben naar het water. En ik zing lekker mee.
Vandaag was ik om 1 uur vrij, om 2 uur thuis en was om kwart over twee al weer op weg naar het water. In de trein voelde ik de warmte van de zon en dacht na. Zuidoosten wind: Waar zit ik het beste? Ik had een vermoeden, maar de praktijk moest dit vermoeden nog bevestigen.


Het waaide ook een "beetje"

Ik klap de deur dicht en hijs me in het warmtepak. Het zonnetje mag dan wel schijnen, maar de wind is ijzig koud. Ik loop met het hele zootje naar het zwemmersstrand. Een van de beste zomerstekken die ik ken op dat water. Het enige nadeel is dat er palen in het water staan. ‘s Zomers worden hier de boeien voor de zwemmers aan vast gemaakt. Ik tuig de hengels uiterst voorzichtig op, omdat ik mij op een echt zandstrand bevind. Zand in mijn molens heb ik vorig jaar al eens gehad, en dat beviel niet goed, geloof me.

De zon én de wind staan pal op de stek. Tegen de wind in gooien, altijd leuk! Gelukkig vis ik maar een meter of 20 uit de kant, zodat ik goed kan zien of het zaakje niet in de war gaat.

De ene hengel gaat precies tussen 2 paaltjes in, op een diepte van 1.20, de andere tussen twee tussen 2 andere paaltjes en iets verder, op 3.00. Ik pak m’n logboek er maar eens bij en noteer:

Datum: 27/03/2001

Tijd aankomst: 14.30
Watertemperatuur: 6 graden
Luchttemperatuur : 8 graden
ZO-4 zonnig:
Aas Hengel 1: Ready made Fish+Fishmeal dip/ diepte 1.20/ rig:blowback rig
Aas Hengel 2: Home made Bird/Hemp diepte 3.00/ rig Blowback Rig
Voerschema: geen voer om rig1+rig2 (enkele haakboilie)

Na dit gedaan te hebben zak ik weg in m’n pak en stoel en trakteer mezelf op een bakje koffie. Zo te zien zijn de eenden het nog niet verleerd. Ze proberen wanhopig mijn enkele boilie op te sporen in all the wrong places. Hahaha.

Verdiept in een boek over meesteroplichters schenk ik geen aandacht aan ze. Plots na 25 minuten: Piep Piep Piep. Vanuit mijn ooghoek zie ik de swinger 15 centimer omhoog gaan en weer langzaam zakken. Vroeger zou ik op zo’n beet nooit aanslaan, maar nu weet ik wel beter. De top trilt nog iets terwijl ik als een idioot op de hengel afstuif. Een beetje op de plek blijven hangen en de haak proberen kwijt te raken he? Die kent meneer Schra al hoor. Ik zet de haak en de vis zet het op een lopen, of was het nou zwemmen. Erg veel vaart zit er niet in. Ik hoef totaal geen moeite te doen en binnen een minuut ligt madam al op haar zij.


De knollenspiegel en m'n vriendin

Ik herken haar als de “Knollenspiegel”, een spiegel van 14 a 15 pond. Deze bijnaam dankt ze aan het feit dat ze altijd rondhangt bij een groepje schubs van tussen de 9 en 11 pond.
Ik pak m’n net om haar te scheppen, als ze plots omdraait en wild met de staart begint te klapperen. Bats Bats. De lijn ontspant zich.. Dag Knollenspiegel!

Ik uit enkele krachttermen en steek een peuk op. De wind rookt de helft van de peuk op terwijl ik opnieuw beaas en inwerp. Misschien heb ik nog kans op één van de anders groepsleden van het groepje.

Een half uur later een snoeiharde run op de andere hengel. Ik zet de haak, maar de vis is niet te stoppen. Eerst probeert de vis om de paal te zwemmen, maar door mee te lopen gaat dit feest niet door. Dan gaat de vis recht voor mij uit en jaagt dwars door mijn slip heen.


"De grijze"

Hij neemt runs van 20 meter per keer. Toch voelt hij niet groot aan. Ik denk dat ik al weet wie de schuldige is. Een grijze schub van 15 pond met een miniscuul staartje. Die heeft mijn lood afgelopen zomer ook al een allen hoeken van het water laten zien. Ik noem hem “de Grijze’ door de opvallende kleur die de vis heeft. Na een kwartier touwtrekken houdt de vis het eindelijk voor gezien en geeft het op. Het is inderdaad de Grijze. Ik schuif het net onder de vis en leg hem op de mat. Zo! Da’s numero uno. Waar hij al die kracht vandaan is mij echt een raadsel, met die voornstaart van hem.

Verder krijg ik die middag geen tekenen van leven meer.Maar dat maakt mij niet uit. De nul is na 3 blanks weg. Ik hoop dat er nog veel bijkomen.Vissen dan he, geen nullen!

Raymon Schra