Site.
Home
Reactiebox Tip

Verhalen.
Karper Spullen
Mijn vissers ziel
A Sabbatical year
Een Wetenschappelijk Bewezen Feit.
Karper malaise tot polonaise
1e Sessie op mijn thuiswater
Het Pinksterweekend
Hallo ik wil mij even voorstellen
Vakantie 2000
Mijn spiegel
Een onverwachte opgedwongen stek
Memoires of a carpfisher
Frankrijk.
Belofte maakt schuld
Onze vistrip in mei '98 naar Frankrijk
Vissen op Lac du Der
De French Connection
Lac de la Mouche
Techniek.
Wondermiddel of toeval?
Over hair en riglengtes
Penvissen op karper
De behandeling van een karper
Line Aligner
Gedrag & Aasgedrag
Voer attributen
Doe eens iets anders!
Uitleg rigs
Stiff rigs
Aas.
Overeenkomsten tussen mengvoer en boilie.
Aas
Boilie-recepten
Bereiding van boilies en Recepten
Boilieingrediënten
Biologie.
Karperziekte
Een onverwachte OPGEDWONGEN stek
Auteur: Han Smits

Tjonge jonge wat had ik een zin in een weekendje vissen !.
Na een week hard werken en veel gejaag was ik er echt aan toe RUST EN GEEN GEZEVER AAN MIJN KOP. Savonds na werktijd in de vroege dienst had ik 5 dagen gevoerd met maïs, tijgernoten en een beetje hennep. De stek was een oude bekende en zou zeker karper opleveren. Deze vrijdag was ik er vroeg bij , om ongeveer 17,00 uur was ik op pad met mijn legertruck vol visspullen eten en drinken. Maar toen ik op ( mijn ) voerplek aankwam was die al bezet door een groep witvissers met wincle pickers. Dat was nog niet zo erg maar het stikte van de karper, ik zag ze op de voerstek in de oppervlakte draaien dus het voeren was prima gelukt.

Het ergste was dat de witvissers met zoete maïs visten het was dus gewoon afwachten tot ze zouden vangen. Zolang duurde dat niet, na ongeveer 5 minuten zag ik dat iemand er een karper aan kreeg en hem met veel geluk lande. Hee!! Riep hij ik heb er eindelijk een uitgekregen. Dit was een kleinere karper maar ik wist alweer genoeg, WEG STEK!!. Uit hun woorden kon ik opmaken dat ze er al veel meer karper aan hadden gehad en alle vissen hadden verspeeld.

WAT MOEST IK NOU ?.

Ik besloot door te rijden en een maagdelijke stek te zoeken. Na een paar kilometer gereden te hebben kwam ik bij een plaats aan het kanaal waar een hele hoop struiken en oude bomen groeiden. Hier had ik nog nooit gevist en zonder voercampagne heb ik maar weinig vertrouwen in een goede vangst. Maar ik zag een paar bellensporen en even later een kolk in het water en dacht, tja dan maar hier. Na een paar dode boomstronken opgeruimd te hebben kon ik mijn truck in het dode onderhout manoeuvreren. Dit was nog niet zo’n lelijke stek, ik zat helemaal onder een koepel van overhangende takken. En nadat ik de bodem had opgeruimd wat een hoop oude blikjes en stukken plastic en dergelijke rotzooi opleverde. Zag het er zelfs perfect uit. Langs de waterkant was het niets dan gaten dus s’nachts opletten!!.

Na alles opgezet en matig gevoerd te hebben zat ik achter mijn hengels over het kanaal te kijken vanuit mijn luie stoel. We zien wel dacht ik en luisterde naar het geritsel van de veldmuizen in de laag droge bladeren die de kant bedekten. Het begon langzaam donker te worden en er gebeurde niks, nadda, nothing.
Ik had dit al verwacht en ging toen het echt donker was in mijn daf slapen zonder een beet te verwachten.
S’morgens was ik al bij het eerste licht wakker ( dat gebeurt me niet vaak ) goed geslapen geen enkele piep van mijn beetverklikkers gehoord.Maar deze stek stond me zo aan dat ik besloot hier een goede voercampagne te starten. En nu zaterdag morgen, gewassen gekamd gevoed en gezoogd en fris als een hoentje ( oude leghen ). Wat zal ik doen? Ik besluit deze stek met rust te laten en een paar dagen op de Aa met het pennetje te gaan vissen. Het verdere weekend heb ik heerlijk gevist op de Aa, en verschillende keren grote lol beleeft aan karpers die nooit opgeven Te vechten voor meer dan dat ze in kunnen brengen geweldig mooi.

De volgende week voerde ik elke dag een kilo maïs, tijgernoten en een beetje hennep na 23,00 uur als ik afgewerkt was op de stek onder de struiken met de bedoeling het in het weekend weer te proberen. Zaterdag middag was ik om 13,45 uur op de stek en had er nu veel meer vertrouwen in, het weer was goed, zwaar bewolkt zuid westen wind, warm, en af en toe een spatje regen en een goede voercampagne uitgevoerd dit moet lukken. Snel alles opzetten en ik zat achter mijn kunan 11voeters van 2 lb ( ik had voor 11 voeters gekozen omdat 12 voeters net te lang waren onder de struiken ). Beide hengels lagen in de vaargeul links beaasd met tijgernoten en rechts met een rijtje gekookte maïs. Ik vis tijdens scheepvaart in de vaargeul omdat ik heb ondervonden dat de karpers zich onder deze omstandigheden daar het meest ophouden, dit betekend wel dat je na elk schip de onderlijnen moet controleren en telkens een klein handje moet bijvoeren, de vissen azen dan ook veel feller ze moeten voedsel meteen pakken of het stroomt weg. Maar vandaag gold bovenstaande regel niet, om ongeveer 16.45 uur had ik het laatste schip gezien en langzaam werd het water rustig ik dacht nog zou het dan toch niet lukken na zo’n goede voercampagne?.

Om stipt 17.00 uur een run links die na een korte dril een gave schubkarper van 61 cm oplevert om 17.40 weer een run op links die na een korte tijd los schiet nondeju!!. Ik gooi opnieuw in en na twee minuten weer een run op dezelfde hengel en even later heb ik een schubkarper van 67 cm op de kant. Om 17.55 een run op de rechter hengel weer een schubkarper van 67 cm ik dacht nog zou het dezelfde zijn? Maar deze vis had geen haakspoor in zijn bek. Nou werd het rustiger ( het leek wel werken ) en ik besefte dat ik bezoek had gehad van een school karpers uit dezelfde jaargang, die naar ik geloof tot een zekere lengte bij elkaar in de buurt blijven. Ondertussen had ikzelf honger gekregen en een varkenshaasje met gebakken champignons en een flinke scheut pepersaus geserveerd met bavaria ala lieshout ging er wel in. Na het diner beaasde ik beide hengels met tijgernoten omdat ik daarop de meeste aanbeten had gekregen. De linker hengel kwam in de vaargeul te liggen en de rechter hengel op 2 meter uit de overkant omdat ik daar aasbellen zag. Een paar cupjes mix op de stekken en afwachten maar. Nu was het tijd om te relaxen met een pilsje en een goed boek geschreven door Jack vance, fantasy genaamd de duivelsprinsen.

Om 23.50 uur kreeg ik een joekel van een run op de rechter hengel.Niet te geloven wat had deze vis een kracht, dan weer dacht ik hij komt hij heeft het opgegeven of daar ging hij alweer, en trok met verachtelijk gemak de moeizaam gewonnen meters lijn weer van de spoel. Ik begon pijn in mijn armen te krijgen. Om 0.25 kon ik pas mijn schepnet onder zijn lijf steken. Daar lag mijn prijs een lange slanke schubkarper met een grote staart en grote borstvinnen, daar kwam die kracht vandaan. Zijn lengte was 87 cm en hij woog ( maar ) 19 pond en 2 ons. In de bewaarzak met deze prachtvis en morgenvroeg film en foto’s. De bewaarzak werd aan een touw van een meter of 8 op de bodem van het kanaal neergelaten. Op deze manier kan de vis rustig op de bodem gaan liggen zonder in de zak te hangen. De verdere nacht gebeurde er niets meer, en na een goede nachtrust werd ik pas om een uur of tien wakker, slaapt echt goed zo’n karpervissers hotel.Na het fotograferen en filmen zette ik de topfitte karper weer voorzichtig terug, en keek toe hoe hij in het glasheldere water rustig wegzwom. Na mijn visspullen en alle kleine rommel opgeruimd te hebben vertrok ik tevreden naar huis.

WAT EEN WEEKEND WAT EEN STEK.

Han Smits.