Site.
Home
Reactiebox Tip

Verhalen.
Karper Spullen
Mijn vissers ziel
A Sabbatical year
Een Wetenschappelijk Bewezen Feit.
Karper malaise tot polonaise
1e Sessie op mijn thuiswater
Het Pinksterweekend
Hallo ik wil mij even voorstellen
Vakantie 2000
Mijn spiegel
Een onverwachte opgedwongen stek
Memoires of a carpfisher
Frankrijk.
Belofte maakt schuld
Onze vistrip in mei '98 naar Frankrijk
Vissen op Lac du Der
De French Connection
Lac de la Mouche
Techniek.
Wondermiddel of toeval?
Over hair en riglengtes
Penvissen op karper
De behandeling van een karper
Line Aligner
Gedrag & Aasgedrag
Voer attributen
Doe eens iets anders!
Uitleg rigs
Stiff rigs
Aas.
Overeenkomsten tussen mengvoer en boilie.
Aas
Boilie-recepten
Bereiding van boilies en Recepten
Boilieingrediënten
Biologie.
Karperziekte
Het Pinksterweekend.
Auteur: Frank van Amerongen

Het Pinksterweekeinde zou het dan gebeuren, we (Jos en ik) gaan vissen op een Nederlands ‘maagdelijk’ water midden in de polder (de naam hou ik liever onbekend, want ik zou het maagdelijk willen houden, graag). We gaan op het land van een kennis zitten. Van deze hele vriendelijke man hebben we toestemming gekregen. We hadden afgesproken om zaterdagochtend te vertrekken en de maandag avond weer terug te komen. Het water ligt een uur rijden met de auto van ons vandaan.
Jos zou zaterdag op de fiets ernaartoe gaan, zodat hij terug kon om op te passen op de kinderen van zijn buren. Dit zat al tegen. We hebben toen maar besloten om 1 nacht uit te stellen zodat we zondag ochtend tot maandag middag konden vissen. Dan hadden we niet dat gekloot dat Jos op de fiets terug moest gaan.

Jos zijn moeder zou ons brengen een zondagochtend. Alle spullen zouden in een Suzuki Alto moeten. Na het inpakken (goh, ik wist niet dat een Altootje zo kon uitpuilen) konden we weg gaan. Toen we daar om 11 uur aankwamen begon het festijn al goed. Er kwam een vogelspotter naar ons toe en deze, in onze ogen niet al te vriendelijke man, zei dat dit water van de een bekende visfederatie is. Ik citeer even zijn zin ‘als ze erachter komen dan snaaien ze je goed en nemen ze al je spullen in beslag’. Wij lieten de man lullen, want we hadden toestemming van de landeigenaar. Dus niemand kon ons iets doen.

Afijn, we gingen uitpakken, dit ging trouwens veel sneller dan inpakken, haha.
Jos zou twee hengels eerst beazen met boilies. Ik dacht er anders over.
1 met voorgeweekte maïs en eentje met home made boilies.
Als voer hadden we; hennep, 1 kilo duivenvoer en 1 kilo maïs.

Dit alles bijelkaar gedaan en we hadden en top voertje. De stekken lagen niet al te ver van de kant. Maar net iets te ver om met de katapult te schieten. Dan bied de spod-rocket dé uitkomst. Ik had een stek in een hoekje en eentje tegen de rietkraag aan. De diepte op de stek was ongeveer 1,5 meter. En een zachte bodem. Jos had een stek bij het gemaal en eentje voor een hekje onderwater. Alle vier de hengels lagen na wat gekreun en gesteun erin. En nu kon het vissen beginnen! Beetje voer erbij en wachten maar!

Dat wachten duurde zeker niet lang! Ongeveer een klein half uurtje nadat alles erin lag meldde de eerste vis zich al voor mij. Het was op de boilie van mij. Maar net voor de kant…. Los. De vis had ook zo’n zachte bek doordat hij nog gevangen was. Maar de lijn lag er nog niet zo lang in totdat een kleine, maar o zo sterke schubkarper van ongeveer 10 pond gehaakt werd. Een echte vechter. Hij kon mijn maïs niet laten liggen. De vis was waarschijnlijk nog nooit gevangen.

Even op de foto en daar gaat hij weer….
De hengel lag nog geen minuut in de steunen of… ja weer een vis. Ach wat is dit toch leuk werk! De vis gaf ons een werkelijke spanning tot, net voor het net… Pang, haak uit z’n bek.
Maar…. Jos, de goede schepper, haha niet die jullie denken van de fabeltjes. Maar de vissenschepper (met het net) kon de vis net voor het net in het net krijgen.
Dus hij hoefde niet meer onthaakt te worden. Even een fotootje, KIEK. En dan mag hij weer terug zijn grotere broers halen. Ik schat de vis ongeveer op 12 pond.

Ik had er nu al drie en Jos nog geen een. Maar daar kwam snel verandering in. Want jos had ook beet. Hij had de boilie vervangen door een drietal maïskorreltjes op de hair en dit kon de 13 ponds schub niet weerstaan. Even weer een fotootje, hehe is leuk voor het visboek, en dan mag onzer aller geliefde vriend weer terug. Zo vangen Jos en ik nog enkele karpers op de eerste dag. Totdat we een lekker hamburgertje gaan bakken. De hamburgers lagen net op ons bord en ja hoor….. piep piep pieeeeeeeep….. hangen! Een mooie vis van 14 pond.

We hebben hem omgedoopt tot ‘De Hamburger’. Na deze vis gaan we verder eten.
Hierna vangt Jos nog 2 karpers van het zelfde formaat en ik nog 1 van ongeveer 12 pond. En allemaal zijn zo sterk als een beer. Goh, wat een leuke hobby hebben wij, karpervissers, toch eigenlijk. Iets wat sommige ‘vissers’ wel eens verzieken voor de meeste. Door bijvoorbeeld een troep achter te laten.
Afijn. Ik zal terug komen op deze sessie. De avond brak aan en dit hadden de vissen door.
Goh, wat gingen ze te keer op de stekken. Wat is dat rollen en duiken een mooi gezicht!
Dit deden onze vrienden van het water dan ook heel erg veel. Wat ons dan weer veel mooie momenten geeft.

Na mijn 6de schubkarper en Jos zijn 5de karper gaan we proberen te slapen. We hebben het geluk dat we beide een eigen tent mee genomen hadden zodat we allebei lekker een dutje konden doen. Want het slaap niet fijn om met mij in 1 tent te liggen. (haha, dit zeg ik al vast). Ik praat in mijn slaap, ik schop iedereen in de buurt etc. En dan kan de mede-tentgenoot niet slapen omdat ik constant lig te lullen over van alles en nog wat. Dus nu vond Jos het vooral geen overbodige luxe!


We wilde allebei de nacht een beetje kunnen slapen. Zodat we de volgende dag er weer met frisse moet weer te kunnen vissen. Dus hebben we beide 1 hengel binnen gedraaid.
We gingen onze slaapzakken in en al gauw vielen we in slaap.
Ik was de volgende ochtend al vroeg in de veren. Zo rond 5:30 zat ik weer achter de stokken.

We kregen nog bezoek van een visser die hier ook toestemming had om te vissen. (dit is de enige andere visser op het water). En hij zou het met de landeigenaar er nog over hebben dat wij hier niet meer mochten vissen. De landeigenaar had mij al gewaarschuwd voor deze ‘stekken-claimer’. En hij zei dan ook dat we hem maar moesten laten lullen. Want we konden gewoon vissen! Na een paar zinnen vertrok de man weer en voerde ik nog wat op de stekken. (best lullig voor die man, zo vroeg wakker en dan erachter komen dat je niet op je stek kan vissen, ach ja…. ‘Life is bitter, life is sweet’). Jos lag nog in z’n mandje te pitten.

Ik heb nog ‘n fotootje genomen van onze tenten naast me kaar. Voor het thuisfront. Ach ja kijk zelf maar:

Vandaag hadden we weer nieuwe dag en weer nieuwe kansen. Het staat nu 6 voor mij en jos heeft er al 5. Toen Jos wakker was hebben we een lekker eitje gebakken en ja hoor…

Je raad het al.. … pieeeeeeeeep. En vis weer op de maïs. (inmiddels mijn 7de vis op de maïs). Deze hebben we ‘de eivis’ genoemd. Deze vis woog 11 pond. En weer zo heel erg sterk.


Jos vangt nog zijn 6de vis. Gelijktijdig met een 9de vis voor mij. Weer een 12 ponds schub. Alleen we konden de vissen niet gelijktijdig fotograferen. Want ik had eerst een, Jos schept hem en dan gaat Jos z’n pieper af. En dat duurt naar mijn mening te lang. En ik gebruik geen bewaarzakken, dus dan.. gewoon de vis terug en dan snel naar Jos toe.

Over de hele sessie hadden we drie van zulke momenten dat we beide gelijktijdig een vis vangen. Ik verander op dit moment de stek voor het riet, naar een stek aan onze kant bij een opstakel. Wat er wel mooi en positief uit zag, maar dit was het achteraf niet. Want ik kwam steeds vast te zitten. Dit was de hengel met de boilie er aan. Maar weer wat midden van het water gegooid, want hier zagen we steeds actie. Ik hield perse een bal erop, want vaak komen de grotere op de boilie. En het is zeker niet slecht om wat dingen uit te proberen. Jos vangt nog een schitterende vis van rond de 15 pond met een giga dikke pens.

Rond een uur of 2 gaan we nog is even wat warms nuttigen. Een lekkere tosti gaat de pan in. En ja hoor….. dit is echt geen grap…. Daar komtie weer…… net als we de tosti’s in de pan

---------

doen…. Pieeppppp … en hangen. Dit was werkelijk een bak van een beest, althans zo voelde hij wel aan. Ik dacht dat dit mijn record van 22,5 pond zou gaan verbreken omdat hij zo log was. Hij gooide zo zijn gewicht in de strijd met mij. Na een spectaculaire en voor de vis een voermoeiende dril landt Jos de vis op de mat. Net als de andere vissen gaven we deze ook een hele originele naam haha, jaja ‘De Tostivis’. De vis bracht 15 pond op de weegklok. Dit was voor mij de zwaarste van de sessie.

Hierna komt er nog eentje van 14 pond op de mat. En dan is de sessie voorbij. Even voor de zogenoemde ‘gewichtenjagers’ onder ons:
Ik heb 1 van 10 pond. 3 van 11 pond. 5 van 12 pond. 1 van 13 pond. 1 van 14 pond en 1 van 15 pond gevangen. En Jos 8 karpers, variërend tussen de 10 en de 16 pond.
Rond een uur of 5 komen mijn ouders ons ophalen. En nemen we afscheid van dit mooie water. We zijn nog even bij de landeigenaar langs geweest om een wijnflesje te geven als dank voor het vissen. En we weten zeker; dit was geslaagd!


Frank van Amerongen

Reageer op dit artikel.