Site.
Home
Reactiebox Tip

Verhalen.
Karper Spullen
Mijn vissers ziel
A Sabbatical year
Een Wetenschappelijk Bewezen Feit.
Karper malaise tot polonaise
1e Sessie op mijn thuiswater
Het Pinksterweekend
Hallo ik wil mij even voorstellen
Vakantie 2000
Mijn spiegel
Een onverwachte opgedwongen stek
Memoires of a carpfisher
Frankrijk.
Belofte maakt schuld
Onze vistrip in mei '98 naar Frankrijk
Vissen op Lac du Der
De French Connection
Lac de la Mouche
Techniek.
Wondermiddel of toeval?
Over hair en riglengtes
Penvissen op karper
De behandeling van een karper
Line Aligner
Gedrag & Aasgedrag
Voer attributen
Doe eens iets anders!
Uitleg rigs
Stiff rigs
Aas.
Overeenkomsten tussen mengvoer en boilie.
Aas
Boilie-recepten
Bereiding van boilies en Recepten
Boilieingrediënten
Biologie.
Karperziekte
A scary scary beautiful night
Auteur: Han Smits

Het was laat in de herfst van 1998, en al enkele dagen zwaar bewolkt, mistig, koud weer.
Vandaag viel er ook al de hele dag een dichte motregen, waardoor alles er triestig uitzag en geluiden gesmoord te horen waren, alsof ze onder een hoofdkussen uit kwamen.
Ikzelf leed ook nog een beetje aan een pas uitgewoede griep aanval, en voelde me ook nog niet erg up to date. Maar toch! Ik moest! Gaan vissen, ik zat al bijna twee weken binnen en het enige wat ik gedaan had was mijn voerstek bijhouden, elke avond na 22.00 uur een kilo tijgernoten strooien. Dus zelfs al zou het ouwe wijven regenen [ jonge wijven tot een jaar of 30 zou geen enkel probleem zijn] Ik ga vissen wat er ook gebeurt.

Zo! Mijn Daf volgeladen met visspullen wat te eten en vooral te drinken en op pad.
Een tijd later, mijn hengels lagen er al in, ik had bijgevoerd met een paar cups tijgernoten op de visstekken, en een paar handjes verspreidt over het kanaal gestrooid, Was ik net de zooi een beetje aan het fatsoeneren, ik bedoel alles opruimen wat ik niet gebruik.

Ik schrok me kapot!


SCHROK IK ME KAPOT!!!.
Zouwe! Menneke! ge zuukt uw platske wel uoit!.
Een oud mannetje met een versleten ouderwetse kiel en [die vielen mij meteen op] lange, met een veter dicht geregen zachte tot op knie hoogte komende laarzen, stond plotseling achter me. Terwijl mijn hart weer langzaam in zijn ritme kwam vroeg ik me af waar die gek zo vlug vandaan gekomen was. Ik werd me er van bewust dat de kerel voluit stond te praten en ik besefte waar het over ging.Ja matje ge bent hier nie goewt witte ge de`dan nie de` ze hier veul mense hebbe opgeknupt. Di hier! da` is ut geregt!, Hier war de galg!, En die ze hier hebbe afgemakt zen nooit nie achter de kerk begrave. Mar hier in de buskes gewoon in de grond en as ge ut wilt wete? Tis hier snaags nie goewt um hier te zen. Ik probeerde hem te vragen waar hij zo vlug vandaan kwam, maar hij ratelde aan een stuk door. Het viel me wel op dat hij me absoluut niet in de ogen keek, en zelfs, zo leek het tenminste, angstvallig probeerde dat te vermijden. Op een gegeven moment draaide hij zich om en al pratend en gesticulerend verdween hij in de tegenoverliggende bossen, hij keek nog even om en zei: Ut is hier nie goewt menneke! En verdween even later in de struiken.

Wat was dat nou weer? Je maakt hier ook van alles mee! Een of andere gek die ergens ontsnapt is zeker? . Intussen was het ondanks dat het nog tamelijk vroeg was behoorlijk donker geworden, en ik besloot maar in mijn Daf te gaan zitten lekker bij de warme kachel, uit de miezerige regen en de zware mist. De batterijen van mijn radio waren weer eens leeg, een al lang bekend probleem van mij. Dus zat ik maar een boek te lezen en hoorde alleen maar af en toe het gedempte zwoeff geluid, als er aan de overkant van het kanaal een auto voorbij kwam. Mijn concentratie kon ik maar niet op het verhaal van Evert Aalten`s boek krijgen. Telkens dwaalden mijn gedachten terug naar het vreemde verhaal van die oude knuppel. Ik wou dat hij verrekte die ouwe gek, Hier een beetje die kleine mannekes bang zitten maken, dju! Nog aan toe.

Het werd middernacht, wat ik toegegeven toch wat huiverig tegemoet zag [Verrekte zeikerd!] Dacht ik nog. Een tijdje later ging ik toch maar slapen het was al lang een uur geweest. Om 2.20 uur schrok ik wakker van een loeiende run! Ik keek op mijn extension box, en zag dat ik op alletwee mijn hengels beet had. Tjonge dat maak je op een kanaal niet vaak mee! Wat nou! Ja we zien wel! Eerst naar buiten. Op het moment dat ik de achterdeur van mijn Daf open doe stopt alles! Wat is dat nou?? Dat kan toch niet! Bij mijn hengels zie ik tot mijn verbijstering dat er absoluut niets is gebeurd, beide staafwakers hangen nog precies in dezelfde positie als waarin ik ze had gezet. Hoe kan dat nou? Direct komt me de oude gek weer voor de geest, klote vent met zijn rotverhaal. Kortsluiting in deze natte omstandigheden! Dat is het natuurlijk, Maar? Ik heb toch wel meer in zelfs zwaar regenweer gevist en dan zonder problemen? En zo erg zijn de omstandigheden nou ook weer niet. En die nukcleheads zijn toch echt hartstikke waterdicht. Na alles gecontroleerd te hebben [alles werkte perfect] kruip ik maar weer mijn nest in. Djezus man!! Het is nondeknetter, steenkoud in mijn Daf! ik zet de kachel op zijn hoogste stand, en lig een tijdje te bibberen in mijn slaapzak. Na een behoorlijk lange tijd [meestal stook ik me er op de laagste stand al bijna uit] is het toch weer lekker warm binnen.

Wat een rare vissessie? Denk ik nog en sukkel dan in slaap.
Om even later [denk ik] opgeschrikt te worden door een of ander raar geluid.
Krrr Krrr Krrr Krrr Krrrrrrtsjoe!! Wat nou weer?? Dit is niet meer normaal!!! Wat is dit voor gezeik!!
Ik vlieg naar buiten met een zaklantaarn en een kapmes en zie! NIKS. Wat is dat hier?! Een dooie die ligt te spoken? Of een levende die ligt te klooien? Kom maar op! Ik ben nu klaarwakker en zo pissig als een buldog die er niet op mag! Een woest rondje langs mijn Daf, toont de vermoedelijke dader. Een half dode dennetak word waarschijnlijk door de zware mist zo zwaar dat hij langs mijn Daf zijn zeil schraapt, en als hij dan het laagste punt bereikt heeft lost het water, en schiet de tak weer omhoog. Ik reageer mijn woede af op de onschuldige tak [ik hak hem in mootjes] en ga weer gerustgesteld slapen. Een tijd later schiet ik ineens wakker! wat was dat?! Ik kijk snel rond in de pikdonkere ruimte, en zie nog even zwak het nagloeilampje op mijn extension box branden. He` actie? Een paar seconden later weer een piep, nou vat op dat ding joh denk ik nog maar ik krijg alleen elke paar seconden een signaal. Ja hoor vuil in de lijn! ik pak mijn lamp en schijn over de hengels de top van mijn rechter hengel staat strak naar rechts, naar het verlengde van de vaargeul gebogen, en de slip van de sigma 50 geeft tik voor tik lijn af. Eruit en binnendraaien die rotzooi, wanneer ik de slip dicht draai lijkt er onderwater iets te exploderen. Mijn hengel wordt met een lange ruk tot halverwege de top onder water getrokken ha`! Geen vuil in de lijn!. Snel losser die slip! Gierend spuit de lijn van de spoel en de hengel buigt tot in het handvat, Yes zo gaat ie goed.

Na een stevig snel gevecht [de karper sloeg hoeken alsof het een snoek was] zit hij onder mijn top. Het schepnet in het water en tot mijn verrassing duikt de vis direct in het net, dat ging snel!. Op de mat met het hele handeltje en kijken wat we hebben. Een mooie heel donker gekleurde schubkarper van 84 cm en 22 pond met een joekel van een staartvin. Prachtig! Even in de bewaarzak en over een uur of 3 foto`s maken als het licht genoeg is. Toch weer gelukt en meteen ben ik alle nare rare dingen die er vooraf gebeurd zijn vergeten. Ik ben nu klaarwakker en pak een pilsje, wat een eigenaardige sessie! Eerst die ouwe gek, dan die gek geworden beetverklikkers, die ijzige kou in mijn slaapkamer, die rottige rottak en dan die prachtvis waarvan ik eerst dacht dat het drijfvuil in de lijn was. Ja! Dat kon toch ook nooit rotzooi zijn geweest!, hij ging richting Beek en Donk tegen de spuistroom in stommeling dat ik ben!! Zie je nou als je maar even logisch nadenkt kun je alles verklaren. Oh ja!! En die beetverklikkers dan? Even verval ik in een huiverend nadenken.
Ja! Nou weet ik het! Die batterijen zijn al bijna 2 jaar oud, en nukcleheads gaan vreemde kuren vertonen als de spanning bijna op is, en die ijzige kou dan? Tjonge jonge denk nou toch eens efkens na, 2 dagen terug lag ik nog op mijn nest met 40 graden koorts, gewoon nawee`en van mijne griep. Die tak was puur toeval, en die vis, die heb ik verdiend met voeren en vissen. En die ouwe gek, tja!? Er loopt wat rond op deze wereld. Prompt val ik in een diepe plezierige slaap, en word heel wat later wakker dan ik gepland had. Buiten schijnt de zon en de laatste nevelsluiers zweven boven het kanaal. Na mijn laatste [zwart wit] rolletje volgeknipt te hebben, zwart wit foto`s zijn echt wel mooi trouwens. Ruim ik alles op en rij goed gehumeurd naar huis. Deze sessie vergeet ik nooit meer, zoveel rare dingen in een nacht heb ik nog nooit meegemaakt. Vergeet nooit wat eenmaal onder de grond ligt komt er niet meer uit, of het moet een mol of pier zijn.

The Nightmare child Han Smits


THE NIGHTMARE CHILD HAN SMITS.

P.s. navraag bij nog oudere mensen als ikzelf gaf als resultaat dat de naam het gerecht niets met een galg te maken heeft, maar eerder iets met door de rechtbank toegewezen grond, het fijne ervan weet ik ook niet.

En die ouwe gek kan heel best een soort houthakker zijn geweest, ik hoorde wel kettingzagen toen ik op mijn stek aankwam, hij heeft me gewoon op zitten te juinen [ is hem dan wel heel goed gelukt trouwens ] de rotzak.

25-3-2001 [ een beetje een geromantiseerd verhaal ]

Reageer op dit artikel.