Site.
Home
Reactiebox Tip

Verhalen.
Karper Spullen
Mijn vissers ziel
A Sabbatical year
Een Wetenschappelijk Bewezen Feit.
Karper malaise tot polonaise
1e Sessie op mijn thuiswater
Het Pinksterweekend
Hallo ik wil mij even voorstellen
Vakantie 2000
Mijn spiegel
Een onverwachte opgedwongen stek
Memoires of a carpfisher
Frankrijk.
Belofte maakt schuld
Onze vistrip in mei '98 naar Frankrijk
Vissen op Lac du Der
De French Connection
Lac de la Mouche
Techniek.
Wondermiddel of toeval?
Over hair en riglengtes
Penvissen op karper
De behandeling van een karper
Line Aligner
Gedrag & Aasgedrag
Voer attributen
Doe eens iets anders!
Uitleg rigs
Stiff rigs
Aas.
Overeenkomsten tussen mengvoer en boilie.
Aas
Boilie-recepten
Bereiding van boilies en Recepten
Boilieingrediënten
Biologie.
Karperziekte
Waarom ben ik een karpervisser? Waarom ben ik zo verzot op al die activiteiten die karpervissen met zich meebrengt? Waarom? Etc.. etc..

Ja, waarom die vragen altijd door mijn hoofd spoken weet ik niet. Ik denk altijd over alles na, en vaak is hierop geen antwoord. Wie zit er nu niet te filosoferen als je bijvoorbeeld aan de waterkant zit?

Ik ben Arjan Weggelaar, een jongen van 18.

Ik ben ook zo'n freak die verzot is op karpervissen net als een ieder die deze site bezoekt, toch gaat er iedere keer weer een lichtje branden over het hoe en waarom ik deze waanzinnige hobby uitoefen, er komt elke keer weer wat nieuws naar boven waar je weer over na moet denken.

Neem nou als voorbeeld, een discussie die ik had met een collega van mij. We zaten te praten over hobby's die ik had en waarom ik in godsnaam durfde te vissen! Hij vond het maar zielig hoe ik (en mijn andere lotgenoten) iedere keer weer een haak in die vis z'n bek trekt! Ik kon daar weinig tegenover stellen, ja door te zeggen dat de karper dat niet voelt, maar is dat wel zo?

"Wat schrijft hij nou weer? Is hij doorgedraaid? Is hij ziek?"

Ja ik hoor jullie al denken bij het lezen van dit schrijven. Maar dat komt omdat ik steeds meer ben gaan nadenken over wat mijn hobby teweeg brengt. Naar aanleiding van die discussie met mijn collega ben ik dan ook KLINIK gaan gebruiken om toch iets terug te doen voor de vis die mij toch iedere keer naar een hoogtepunt krijgt. (nee jongens, niet doordenken lees maar gewoon door!)

Maar wat kan ik hier tegen doen? Ik word steeds meer en meer bewust dat ik wel op het goede spoor ben, en dat ik wel met iets goeds bezig ben. Kijk eens naar een vis die al 4 keer heb gevangen elke weer zie je niks meer van geschiedenis op de vis dat verraad dat de vis al eerder is gevangen. Ja ik weet het nu zeker, ik ben ook zo'n figuur die een chronische ziekte heeft met als diagnose: karpervissen.

Nu ff naar een sessie die ik recent heb meegemaakt. Het is nu 14:00 uur en na enige voorbereiding ga ik op weg naar mijn stek. Dan begint het 'normale' ritueel als ik onderweg ben, 'Zou de stek nog vrij wezen? Word het wat? Etc etc..

Dan kom ik eindelijk bij het water aan en het is gelukkig vrij. Met haastige spoed zet ik alles op, mijn hengels wijzend naar de te bevissen kant, mijn stretcher in mijn bivvie, mijn net in de houder etc etc.. Klaar voor wat komen zal.

Ik heb alles opgezet en besluit om mijn maat te bellen (ja, je bent tegenwoordig niet up to date meer als je geen 'mobieltje' hebt), hij was al onderweg en na de nodige woorden wisseling hang ik op. Ik besluit om mijn lijnen alvast uit te varen zodat ik hem dadelijk kan helpen. Ik heb alles nu uitgevaren en in de verte zie ik mijn maat al kreunend en steunend aan komen lopen.

In een rap tempo is alles opgezet, uitgevaren. We beginnen aan een lekker bakje koffie, als ineens mijn net de lucht in gaat, ik ren erachteraan en kan hem (gelukkig)te pakken krijgen. We zitten nu rustig in mijn bivvie te luisteren naar het weer, met als resultaat: STOM, REGEN, windkracht elf. Dit hele gebeuren zet ons flink aan het denken, blijven we of gaan we?

Piep! Piep! Pieeeeeeeeeeeeeeeeep!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!, alles word wreed verstoord als mijn rechterhengel afgaat, ik reageer (gelukkig) adequaat door mijn hengel gelijk op te pakken. De vis is erg sterk en gaat richting een boom die in het water hangt, het is nu buigen of barsten, en ik voel dat de vis keert! Oh gelukkig! Maar nu rustig blijven hij zit nog niet in het net. Na 10 minuten in de stromende regen te hebben gedrilt komt en dan eindelijk een uitgeputte schubkarper boven het net glijden.

Na het 'gewoonlijke ritueel' (wegen, meten, foto,s) wordt de vis op 23 pond gewogen, en weer vrij gelaten. Met mij als een klein nog steeds trillend op mijn benen ventje achterlatend. 's Avonds gaat het nog erger stormen en regenen, en nadat ik in het water gevallen was ging er toch echt een lampje branden, we moeten weg! Alles in rap tempo inpakkend denk ik weer terug aan de vis die ik toch had weten te strikken, ohhhhh wat is dit toch een geweldige hobby!!!!!

Veilig thuis gekomen zet ik alles op papier, en zie hier het resultaat.

Een 23 ponds schubkarper.

Bonne Peche Arjan Weggelaar.

Mijn personelijk record.