Site.
Home
Reactiebox Tip

Verhalen.
Karper Spullen
Mijn vissers ziel
A Sabbatical year
Een Wetenschappelijk Bewezen Feit.
Karper malaise tot polonaise
1e Sessie op mijn thuiswater
Het Pinksterweekend
Hallo ik wil mij even voorstellen
Vakantie 2000
Mijn spiegel
Een onverwachte opgedwongen stek
Memoires of a carpfisher
Frankrijk.
Belofte maakt schuld
Onze vistrip in mei '98 naar Frankrijk
Vissen op Lac du Der
De French Connection
Lac de la Mouche
Techniek.
Wondermiddel of toeval?
Over hair en riglengtes
Penvissen op karper
De behandeling van een karper
Line Aligner
Gedrag & Aasgedrag
Voer attributen
Doe eens iets anders!
Uitleg rigs
Stiff rigs
Aas.
Overeenkomsten tussen mengvoer en boilie.
Aas
Boilie-recepten
Bereiding van boilies en Recepten
Boilieingrediënten
Biologie.
Karperziekte
Mijn vissers ziel.
Auteur: Han Smits

Met een laatste brul stopt de motor van mijn jeep, de laatste klanken van Brian Mays fantastische gitaarspel ebben weg, zo ik ben er. Twijfelend kijk ik over het smalle regenwater loopje. Hier!? Vraag ik me af, Op dit slootje? Moet hier karper zitten?. Een bevriende karpervisser had me verteld dat hij hier grote karpers heeft zien zwemmen. Echt grote bezwoer hij, misschien wel 30 ponders!. Dat is echt iets voor jou om dat eens uit te peuteren, vertelde hij nog.

Ik stap uit en loop met mijn penhengel en pack a seatje langs het watertje.


Een regenwater riviertje, de Aa bij Keldonk

Ik had gekozen voor een lichte pen uitrusting, altijd, voor een proefvisserijtje op onbekend water, begin ik met wat peuteren met een pennetje. Op deze manier leer je snel veel over de diepte en het bodemverloop, en met zoete maïs en hennep als aas weet je binnen de kortste keren wat er aan bewoners zitten. Het eerste wat me onuitwisselijk opvalt is de serene rust, onvoorstelbaar!. Geen enkel menselijk geluid, alleen maar vogels en ritselende maïs bladeren in de wind. Helemaal opgesloten tussen de maïsvelden en grote groene weilanden sta ik hier en voel me onbeduidend en nietig in deze oase van rust, een soort van indringer.

Even later zit ik te vissen na een paar handjes sweetcorn en hennep op mooie plekjes te hebben gezaaid. Mijn lichte pennetje staat achter een kroosrand te luimelen, waar het tot mijn verrassing toch nog een ruime meter diep is. Eventjes later loopt mijn pennetje weg en een grote zwarte brasem ligt even later in mijn net.
Binnen een uurtje gevolgd door nog 4 soortgenoten, van verschillende plekjes.
Dan vang ik nog een joekel van een zeelt onder een bruggetje. Een tijdje later slaat met een grote kolk een vis op de vlucht, net achter mijn pennetje. Hmm, dat was geen brasem of zeelt! Dus toch? Karper?! Maar dit betekend wel dat ze zoete maïs in de ban hebben gedaan!. Nou ja dat is een probleempje waar ik wel iets op weet, er zijn zoveel particle soorten.
En trouwens de ouderwetse aardappel zal hier ook nog niet, [en bijna nergens meer] geprobeerd zijn.

Ik vraag me af wat die knol op het kanaal zou doen als hij net zo intensief geïntroduceerd zou worden als de boilie?.
Als ik terugdenk aan vroeger was het grote verschil tussen het vissen met een pieper en een boilie, we voerden met het piepertje bijna nooit, als je ging vissen dan ging er zo`n ding op de haak, je kneep een knol fijn en dat kruim werd op de aasplek gedumpt, en dat was het dan.
Verduld! Dat kon ik hier wel eens uit gaan proberen! Maar waar ergens niet eigenlijk?.
Die karpers konden wel eens liggen te snakken naar een stuk zetmeel zonder een chemisch luchtje eraan, wat achteraf helemaal niet zo lekker was als de geur beloofde!.
Ik schrik op uit mijn gedachten door een ritselend geluid.
Nog een pikzwarte brasem vond het nodig mijn hengel uit de steun te rukken. Wat is dat hier met die dingen? denken ze soms dat ze karpers zijn?. Deze springt zelfs boven het water uit! [Brasemzalms]

Genietend kijk ik om me heen, wat is dit toch eigenlijk lekker vissen.
Stik alleen in de rimboe, geen druk, geen prestatiedrang, niemand die zich met me bemoeid.
Zo moet het zijn! De essentie van vissen, de essentie van karpervissen, blijft gewoon vissen!. Met het pennetje in kleine verwaarloosde door iedereen verachte watertjes. Zo was het, en zo moest het eigenlijk weer zijn.


De goorloop bij Keldonk.


Dan gebeurt het!…..
De dikke leren huid om mijn door carbon, kevlar, boron en zwaar lood gepantserde vissersziel scheurt hoorbaar open.
Ik ben gewoon alleen maar lekker aan het vissen, wat een leventje mijn opgesloten vissersziel is vrij,.. Los, ongebonden, ongeschonden, ademend, groeiend en weer opnieuw opbloeiend! Vrij!…! …

Nog zo`n droomwatertje. Dream on smitske! Dream on!



Han Smits.

Reageer op dit artikel.