11-03-02 Hans-Peter van Ee, Blok 2.5

Alweer mijn tweede deelname aan de dutchcarp-rotary en tussentijds zijn er een flink aantal onderwerpen bijgekomen. Ik zal er gewoon een aantal uitlichten en proberen een aantal eigen ervaringen te koppelen aan die van de andere rotaristen. En ik hoop dat er natuurlijk wat reactie's uit voort vloeien, de opzet naar mijn mening van een goede rotary.

1: Voerstrategie. (reactie)
2: Hoe te beginnen op een nieuw water. (reactie)

3: Circuitwateren.
4: Targetvisserij.
5: Dubbelvangsten.
6: Inspiratiebronnen.
7: Internationaal karpervissen.
8: Obstakelvisserij.

Voerstrategie:

Een onderwerp wat men naar vele kanten uit kan leggen. Of men nu instant, één dag of meerdere dagen voert, dat maakt niet uit, in feite stippelt men dan al een bepaalde strategie/taktiek uit. Zelfs het gebruik van bepaalde boilie-ingrediënten (denk hierbij vooral aan de structuur van de boilie) kan onderdeel uitmaken van de uitgedachte strategie. Ook door de boilie vierkant of cilindervormig te maken, kan een bijdrage betekenen aan een bepaalde strategie.

Binnen mijn eigen visserij is het vaak voldoende om een bepaalde taktiek toe te passen. Persoonlijk zie ik in een voerstrategie meer een aanpak voor op de langere termijn. Het is een aspect waar men in de toekomst steeds meer aandacht aan zal moeten gaan schenken.


Hoe te beginnen op een nieuw water:

Een onderwerp waar elke karpervisser mee te maken heeft, en de kans bestaat dus, dat ik open deuren in ga trappen, dingen ga opperen waar elke visser onderhand wel van op de hoogte hoort te zijn. Opvallend is het dus niet, dat een aantal rotaristen zich dan ook beperkt, tot een bepaald aspect binnen hun aanpak van een nieuw water. Raymon richt zich vooral op het onderzoeken van de bodem en de structuur daarvan.


Een nieuw water, nieuwe kansen.

Een zeker niet te onderschatten factor om tot een goed vangst-resultaat te komen. Tommy heeft vooral goede tips voor de mannen die zich willen gaan richten op de hardere circuit-water. Vooal er regelmatig aanwezig zijn en één worden met het water zijn de belangrijke factoren, maar een aantal rotaristen heeft dit reeds aangegeven.

En zeg nu zelf, hoe vaker men aan een bepaald water vertoeft, hoe kleiner het wordt.


Circuitwateren:
Het nieuwe ingebrachte onderwerp van Chris, komt mij mooi uit, daar ik sinds vorig jaar op een circuit-water aan de slag ben gegaan. In de winter van 2000/2001 had ik een aantal email-uitwisselingen met John van Doorn, bekend als local van de Zwaan. Dit naar aanleiding van de kritiek die ik had op het naar buiten treden van het water en het bestand van de daar residerende vissen. Dit email-contact was de reden waarom ik eigenlijk op de Zwaan ben terecht gekomen. En voor ik het goed en wel in de gaten had, was ik aan de gang op één van de meest besproken wateren van Nederland.

Het grootste nadeel op circuitwateren is de concurrentie van andere vissers, wat met zich meebrengt dat er veel voer verdwijnt in het water. Teveel naar mijn mening en vaak komt dat, omdat men niet nadenkt op wat voor een type water men eigenlijk vist. Dat werkt gewoon door in de vangsten, wantrouwende karpers in een omgeving met een groot en breed scala aan voer op de bodem , worden na verloop van tijd gewoon moeilijker vangbaar. Gevolg is ook nog eens, dat het water na de winter heel langzaam op gang komt. Op een kleine tweehonderd echte visuren wist ik slechts een lage twintigponds-schub te landen. Cijfermatig een zeer slecht gemiddelde, maar in de tijd dat ik er zat heeft alleen Menno Blok een paar vissen weten te landen. Alle andere vissers die ik er tegen kwam blankten.

Zelf heb ik er toch geen slecht gevoel aan over gehouden, bijna niemand ving wat daar in de maanden maart en april. Net als in voorgaande jaren. Een duidelijke aanwijzing dat het niet aan mij alleen lag. Mijn eerste vis heb ik er nu gevangen. En zo'n eerste vangst levert een schat aan informatie op. Van hieruit puzzel ik verder en nu maar hopen dat zich dat komende seizoenen gaat uitbetalen.


Targetvisserij:
Een vorm van vissen die ook in Nederland steeds meer terrein begint te winnen. Wateren en hun bestanden worden helaas steeds meer naar buiten gebracht, en voor de mensen die echt alleen op zogenaamde targetvissen jagen een voordelige zaak. Jochem heeft zich net als ik wel eens op een specifieke vis gericht maar het kon hem niet echt bekoren.


Een echte target-vis, de Lange Rijen. Mooi en moeilijk vangbaar.

Een vis als target bestempelen houdt vooral in dat men een 'psychologisch' profiel gaat maken van de vis. Veel vissers kiezen een target-vis uit op basis van het gewicht, ik niet. Mijn voorkeur gaat meer uit naar vissen die moelijk vangbaar zijn of opvallen door uiterlijke schoonheid. Zelf heb ik nog wel wat vissen op mijn lijstje staan die ik graag eens zou willen netten, maar het zal me niet frustreren mocht het niet lukken.


Dubbelvangsten:
Het dubbelen van vissen is een verschijnsel, wat ons karpervissers veel kennis en inzicht verschaft, in de gedragingen van bepaalde karpers, binnen een populatie vissen. De éné vis laat zich elk jaar zesmaal op de kant bewonderen, een andere vis krijgt het voor elkaar om dat te beperken tot slecht één maal in de zes jaar. Dit fenomeen moet menig karperaar toch aan het denken zetten, lijkt me.


Bij terugvangst wel boven de 30 pond.

Johan beweerdt dat 'spookvissen' vaak ontspruiten uit het brein van vissers, best mogelijk, maar onzin is het niet dat sommige vissen heel moeilijk te vangen zijn. Dat bepaalde vissen alleen op noten worden gevangen is tevens een verwijzing hiernaar. Wat drijft deze vissen om geen boilie's te eten? Herkennen ze het niet als aas of is het puur een kwestie van dressuur? Nu ken ik wel een bepaalde vis die zijn/haar naam dankt, aan de voorkeur voor een bepaalde partikel. Van echte zware hengeldruk is hier geen sprake. Volgens mij herkennen deze vissen in een boilie (nog) geen voedsel.


Plotseling doken er allemaal nieuwe onbekende vissen op.

Zo las ik laatst een artikel van een in Frankrijk residerende Nederlander die bemerkte dat lang niet alle vissen meteen vielen voor zijn boilie's. Hardnekkig blijven introduceren van boilie's bleek hier de oplossing. Zo denk ik dat een vis die alleen maar partikels lijkt te eten, op een goede dag ook op een boilie voor de bijl kan gaan. Mits deze maar door krijgt dat ook dat ronde balletje eetbaar is.


Inspiratiebronnen:
Toen ik nog een kleine dreumes was, vertoefde ik in de schoolvakantie's vaak bij de ouders van mijn moeder, Opa en Oma. Opa Toon was in hart en nieren witvisser. Hij was de man die mij inspireerde om te gaan vissen. Op een goede dag werd ik met het feit geconfronteerd, dat er onder de waterspiegel niet alleen brasems en voorntjes rondzwemmen. Iets trok met een krachtexplosie mijn veel te dunne vislijn aan flarden. De karper inspireerde mij toen de door hem/haar toegeworpen handschoen op te nemen. Ook maakte een aantal boeken van Rini Groothuis mij duidelijk, dat karpers vangen binnen het bereik lag/ligt van iedereen. De grootste inspiratie bron is en blijft voor mij de karper zelf. Zij zijn er voor verantwoordelijk dat ik kilometers ver voortploeg over dijken, strijdt lever met natuurelementen als storm of regen en het grootste gedeelte van mijn leven lijk te vergooien aan een hobby waar een buitenstaander niets van begrijpt.


Internationaal karpervissen:
Een onderwerp wat is in gebracht door Roy, en als ik het goed voorheb gaat het hem er vooral om de vergelijking te trekken met België en Engeland. Engeland is duidelijk de bakermat van de karpervisserij en net als België hebben zij een gebrek aan wateren. Nadelig is tevens het feit, dat beide landen net als Nederland een flink leger karperaars bezit. Wij hebben echter aan wateren geen gebrek, waardoor dus lang niet alles bekend is en wat waar rondzwemt. Van mij mag dat zo blijven, mystiek en geheimzinnigheid zijn de sterkhouders van onze eigen karper-cultuur. Wie wat wil weten over een water moet er maar moeite voor doen, Ook denk ik dat een alles gedogend land als Nederland, de info-weelde niet kan dragen. Als alle informatie op straat ligt, dan wordt onze hobby heel toegankelijk voor bepaalde mensen. En het belang van de karper staat bij hun niet op de voorgrond.


Obstakelvisserij:
Voor mij een onderwerp dat veel verantwoordelijkheid eist van een karpervisser. Kort gezegd, obstakels kan men het best bevissen met de pen. Puur in het belang van de karper. Ten eerste verplicht penvissen de man achter de stok tot scherpte, een voorwaarde om succesvol obstakels te bevissen. Ten tweede is het de beste manier om gelijk vat te hebben op de vis. Bij de obstakelvisserij is het gewoon heel belangrijk dat de visser bepaald hoe de dril verloopt. Ruimte mag er niet gegeven worden tijdens dedril, want zeg nu zelf, onnodig vissen verspelen wordt niemand vrolijk van. Dit was het wat betreft mijn rotary deelname voor deze keer en hoop dat ik wat mensen aan het denken heb gezet.

Tot de volgende rotary-ronde!!

HPE

Reageer op deze bijdrage.

Blok: Onderwerp: Auteur: Datum:
2.7

Circuitwateren, Dubbelvangsten, Targetvisserij, Inspiratiebronnen, Belang vismaat. Nieuw!

Frank Avezaat 13-02-03
2.6

Voerstrategie, Belang vismaat, Beinvloeding karpers onderling, Targetvisserij, Inspiratiebronnen, Obstakelvisserij.

Laurens Maasland
(gastbijdrage)
12-04-02
2.5 Circuitwateren, Targetvisserij, Dubbelvangsten, Obstakelvisserij Inspiratiebronnen, Intern.karpervissen. Hans-Peter van Ee 11-03-02
2.4 Dubbelvangsten, Intern.karpervissen, Obstakelvisserij, Vismaat Inspiratiebronnen, Karperwedstrijden, Circuitwateren. Chris Noorlander 19-02-02
2.3 Beinvloeding karpers onderling, Targetvisserij, Dubbelvangsten, Belang vismaat, Karperwedstrijden, Verenigingen. Jochem Overdijk 04-02-02
2.2 Dubbelvangsten, Internationaal karpervissen, Inspiratiebronnen. Johan Wuyts 01-02-02
2.1 Nieuw water, Beinvloeding karpers onderling, Dubbelvangsten, Internationaal karpervissen, Obstakelvisserij, Inspiratiebronnen. Roy Alofs 21-01-02