Mijn naam is Chris Noorlander, 24 jaar, en ik woon in Alblasserdam.

Mijn eerste confrontatie met een karper was toen ik een jaar of 6 was, namelijk toen ik op voorn zat te vissen in een zijsloot van een meertje waar ik nu nog regelmatig vis.

Ik zat vlak voor mijn eigen kant te vissen met een vast hengeltje tot er plots vanuit het niets een karper vanaf rechts voor de kant in de richting van mijn deegballetje komt zwemmen.Flink geschrokken rukte ik mijn dobbertje uit het water, en keek hoe de vis nonchalant voorbij zwom.Deze herinnering haal ik me nog zo levendig voor me, en ik zal hem niet zo makkelijk meer vergeten!

Een aantal jaren gingen -vissend op snoek,paling,brasem en eigenlijk alles wat vinnen heeft- voorbij. Toen ik 15 was, viste ik veel met de pen en de vaste hengel op brasem,en in die tijd kwam er ook wel eens een bijleggertje bij met een stuk aardappel of iets dergelijks. Toen ving ik ook mijn eerste karpers. Langzaam maar zeker maakte het brasem-materiaal plaats voor karper-materiaal en begon ik steeds meer enkel op karper te vissen. Simpele boilies werden gerold, en een tent plus beetverklikkers werden aangeschaft.

in de 4 jaren die volgden heb ik veel geleerd,en veel karpers gevangen tot een pond of 20 in één van de putjes in de buurt...en ik heb me geen seconde verveeld. Hierna ben ik een jaartje gestopt...een combinatie van uitgaan, alcohol en een vriendin kregen me zover. Ik viste af en toe nog wel eens met de pen op karper, of brasem,maar veel is dat jaar niet geworden. Toen ik 20 was, ben ik weer volledig en flink gedreven begonnen. Aanvankelijk was het wel even schrikken aan de waterkant....de bekende karper/gewichten/materiaal-kermis was juist echt begonnen....Ik ging wat meer zoeken naar grotere karpers, maar ben nooit de 'kleinere' karpers en de herinneringen aan de bovengenoemde put vergeten...en ik pen er nu nog regelmatig met veel plezier.

Chris Noorlander